CE-certificering voor elektrische bakfietsen: tijdlijn, proces en handleiding voor de keuze van een ODM (Original Design Manufacturer).

Je hebt een leverancier van bakfietsen gevonden. De specificaties kloppen, het proefexemplaar voelt degelijk aan en de prijs is aantrekkelijk. Dan vraagt iemand van je juridische of inkoopafdeling: 'Hebben ze een CE-certificering – en voldoet die aan de juiste norm?'‘

Het is dé vraag die meer inkoopprojecten vast laat lopen dan welke andere vraag ook – niet omdat het antwoord ingewikkeld is, maar omdat kopers zelden weten wat ze moeten vragen, leveranciers zelden uit zichzelf het volledige plaatje schetsen en het verschil tussen een geldig certificaat en een papieren certificaat onzichtbaar blijft totdat een product wordt teruggeroepen, door de douane wordt afgekeurd of onderwerp wordt van een aansprakelijkheidsclaim.

In het vorige artikel Richtlijnen voor de naleving van de EN 17860-norm voor bakfietsen bij markttoegang in Europa: strategie voor certificering in meerdere landen, we bespraken op wat naleving inhoudt en welke regelgeving van toepassing is (regelgevingskader), terwijl dit artikel de CE-certificering voor bakfietsen vanuit het perspectief van de koper zal toelichten en benadrukken Hoe de certificering in zijn werk gaat, wie welke documenten aanlevert, en wat de benodigde tijd en kosten zijn. (operationeel proces).

CE-markering: basisprincipes en wat het bewijst

Het CE-keurmerk is een verklaring dat een product voldoet aan de EU-eisen op het gebied van gezondheid, veiligheid en milieubescherming. Voor bakfietsen is het een wettelijke vereiste om het product op de Europese markt te mogen brengen – geen optioneel kwaliteitskeurmerk.

Wat het CE-keurmerk níét betekent: het wordt niet afgegeven door een overheidsinstantie, het betekent niet dat het product bij de douane is gecontroleerd en het betekent niet dat een onafhankelijk laboratorium elke bewering op het specificatieblad heeft geverifieerd. In veel productcategorieën verklaren fabrikanten zelf dat het product aan de eisen voldoet. Wat een geloofwaardig CE-certificaat onderscheidt van een loutere formaliteit, is de kwaliteit van de uitgevoerde testen.

Voor bakfietsen betekent een geloofwaardige certificering dat een onafhankelijk laboratorium het frame en – afhankelijk van de omvang – het complete voertuig fysiek heeft getest volgens de toepasselijke geharmoniseerde norm. Wanneer dat laboratorium een geaccrediteerde aangemelde instantie is, zoals TÜV, is het testrapport voor iedereen met het certificaatnummer en internettoegang te controleren. Die controle geeft de certificering commerciële waarde.

Welke norm is van toepassing op de fiets die u koopt?

Niet alle bakfietsen zijn gecertificeerd volgens dezelfde norm. Het gebruik van de verkeerde norm – of het accepteren van een certificering die niet overeenkomt met het product dat u daadwerkelijk koopt – is een overtreding van de regelgeving, zelfs als het certificaat zelf authentiek is. Als koper is het essentieel om te weten welke norm van toepassing is op uw specifieke product. → Ontdek onze productie van bakfietsen Bekijk het volledige assortiment gecertificeerde modellen, gebouwd voor verschillende toepassingen en wettelijke eisen.

De twee belangrijkste normen: EN 15194 en EN 17860

EN 15194:2017 De EPAC-norm is de geharmoniseerde Europese norm voor elektrische fietsen. Deze norm is van toepassing op de meeste e-bikes die in Europa worden verkocht, waaronder longtail- en midtail-bakfietsen – modellen waarbij het frame en de geometrie in principe vergelijkbaar zijn met die van een standaardfiets, met een bagagedrager achterop maar zonder grote, gesloten bagagebox.

EN 17860:2024 EN 17860 is de nieuwere, zevendelige norm voor bakfietsen, gepubliceerd door CEN in 2024. Deze norm is specifiek ontwikkeld omdat bakfietsen met grote, gesloten compartimenten, een hoog totaalgewicht en een configuratie met meerdere rupsbanden (drie wielen) structurele en stabiliteitseisen stellen die niet door EN 15194 werden geëvalueerd. Deel 2 en 3 van EN 17860 zijn het meest relevant voor de commerciële sector.

• EN 17860-2: Bakfietsen met één spoor (twee wielen) en een grote, afgesloten laadbak aan de voor- of achterkant.
• EN 17860-3: Driewielige bakfietsen, inclusief alle driewielerconfiguraties, ongeacht de afmetingen van de bak.

De DIN 79010-vraag

U kunt leveranciers tegenkomen die verwijzen naar DIN 79010:2020, de Duitse nationale norm die voorafging aan EN 17860. Het was een betrouwbare tussennorm en is nog steeds relevant voor het begrijpen van de geschiedenis van het testen van bakfietsen in Europa. EN 17860:2024 heeft deze echter inmiddels vervangen als de geharmoniseerde Europese norm. Voor nieuwe productlanceringen gericht op de Europese markt dient u te vragen om EN 17860 – en niet alleen om DIN 79010.

Chassiscertificering versus volledige voertuigcertificering: de beslissing die uw aansprakelijkheid beïnvloedt.

Wanneer een leverancier zegt 'wij hebben een CE-certificaat', kan dit betekenen dat het frame gecertificeerd is, of dat het complete voertuig gecertificeerd is. Dit zijn wezenlijke verschillen, en dit onderscheid is van belang voor uw commerciële en juridische positie.

Wat dekt de framecertificering?

Framecertificering valideert de structurele integriteit van het frame, de vork en de primaire dragende verbindingen volgens het vermoeiings- en impactprogramma van de toepasselijke norm. Voor een elektrische bakfiets omvat dit doorgaans de motorinterface (middenaandrijving of bevestigingspunten voor de naafaandrijving), maar evalueert het elektrische systeem niet: het batterijsysteem, controller, bedrading, display of remprestaties onder motorondersteunde omstandigheden.

Een gecertificeerde bakfiets heeft aangetoond dat de constructie voldoet aan de Europese veiligheidseisen. Het is echter niet aangetoond dat het complete elektrische systeem veilig functioneert of dat het geïntegreerde voertuig voldoet aan de EMC-eisen.

Wat de volledige voertuigkeuring inhoudt

Volledige voertuigcertificering breidt het testprogramma uit met het complete elektrische systeem: veiligheidsprestaties van de accu, elektromagnetische compatibiliteit (EMC), gedrag van de motorcontroller, remmen onder belasting en – waar de EU-accuverordening 2023/1542 van toepassing is – aanvullende accuspecifieke eisen. De resulterende conformiteitsverklaring dekt de fiets als een compleet, verkoopbaar product.

Voor de meeste commerciële toepassingen in de detailhandel en het bedrijfsleven is een volledige voertuigcertificering eigenlijk noodzakelijk, zelfs als een leverancier standaard alleen een certificering van het chassis aanbiedt.

Wie moet betalen en waarover te onderhandelen?

De gebruikelijke verdeling – leverancier betaalt het frame, koper de volledige auto – is de marktstandaard, maar dit moet expliciet in uw contract staan. 'Certificering inbegrepen' in een koopovereenkomst is vaag genoeg om alleen framekeuring te betekenen. Als u een volledige voertuigkeuring nodig heeft, vermeld dit dan specifiek, spreek af wie de kosten draagt en bepaal wat er gebeurt als herkeuring vereist is.

Realistische tijdlijnen: Certificering integreren in uw lanceringsplan

Certificeringsvertragingen zijn een van de meest voorkomende redenen waarom de lancering van bakfietsen de beoogde deadline mist. Het probleem ligt zelden bij de tests zelf, maar eerder bij het feit dat kopers tijdlijnen opstellen ervan uitgaande dat de tests beginnen zodra een prototype wordt verzonden, en dat leveranciers testduur opgeven zonder rekening te houden met de voorbereiding van het prototype, de planning van het laboratorium en de zeer reële mogelijkheid dat een test mislukt.

Basistijdlijn: Waar moet je rekening mee houden?

De verborgen klok: voorbereiding op de inzending

De termijn van 10 of 45 dagen gaat pas in wanneer het testlaboratorium een compleet en conform monster heeft ontvangen – niet wanneer u of uw leverancier zegt dat 'het monster klaar is'. Laboratoria wijzen onvolledige inzendingen af en de termijn begint pas te lopen nadat de inzending is geaccepteerd.

Voor frametesten moet het testexemplaar de voorvork, de achtervork en, voor modellen met middenmotor, de crankmotor die bij de trapas is gemonteerd, bevatten. (Voor modellen met naafmotor is alleen het frame niet vereist.) Voor testen van het complete voertuig heeft het laboratorium bovendien het complete accupakket met BMS-documentatie, de motorcontroller, het display, de volledige kabelboom en het technische documentatiepakket nodig. Het ontbreken van een van deze onderdelen leidt tot afwijzing van de inzending.

Houd in de praktijk rekening met 2-3 weken voor monsterpreparatie en verzending voordat het laboratoriumonderzoek begint. De totale tijd vanaf het moment dat de certificering is vastgesteld tot het moment dat het rapport in handen is, bedraagt doorgaans minimaal 8 weken voor frametesten en 12-14 weken voor volledige voertuigtesten in een eerste testronde.

Wat gebeurt er als een test mislukt?

Het mislukken van een test komt vaak voor; dat betekent niet dat een leverancier onbetrouwbaar is, maar wel hoe ze erop reageren. Een leverancier met gedegen interne tests zou intern moeten falen vóór de TÜV-keuring, niet in het laboratorium. Vraag direct: wat is jullie testprotocol voorafgaand aan de indiening, en hoeveel van jullie recente certificeringen zijn in één keer behaald?

Als er in het laboratorium een storing optreedt, moet de leverancier het monster aanpassen, mogelijk het betreffende onderdeel opnieuw ontwerpen en een herzien monster verzenden. Elke storingscyclus voegt doorgaans 2-3 weken toe. Voor een volledige voertuigcertificering kan een enkele storing in de EMC-kamer de totale doorlooptijd vanaf de eerste indiening verlengen tot meer dan 16 weken.

De documentatie die u moet ontvangen – en hoe u deze kunt verifiëren

Een pdf-bestand met de titel 'TÜV-certificaat' ontvangen is niet hetzelfde als een geldig, toepasselijk certificaat bezitten. Als koper of merkeigenaar die producten op de Europese markt brengt, moet u begrijpen welke documentatie een compleet conformiteitspakket vormt en hoe u kunt controleren of elk onderdeel authentiek is.

De drie kerndocumenten

Een compleet CE-certificeringspakket voor een elektrische bakfiets bestaat uit drie onderdelen:

• Testrapport: Dit document, afgegeven door het keuringslaboratorium (bijv. TÜV), is het fysieke bewijs van conformiteit. Het vermeldt alle uitgevoerde tests, de resultaten en de beoordeling (geslaagd/niet geslaagd) ten opzichte van elke normbepaling. Dit document kan niet zelf worden afgegeven; het komt van het laboratorium.
• EU-conformiteitsverklaring (DoC): Dit is de wettelijke verklaring dat het product voldoet aan de toepasselijke EU-richtlijnen. Deze verklaring wordt afgegeven door de fabrikant of de entiteit die het product op de markt brengt. Er moet worden verwezen naar de toepasselijke richtlijnen, geharmoniseerde normen en de aangemelde instantie. De verklaring moet worden ondertekend door een bevoegd persoon.
• Technisch dossier: Het complete bewijsmateriaalpakket – ontwerptekeningen, componentspecificaties, testrapporten, conformiteitsverklaringen en eventuele documenten met betrekking tot corrigerende maatregelen. Dit hoeft niet aan een autoriteit te worden voorgelegd, maar moet wel gedurende 10 jaar na de laatste productie beschikbaar zijn voor inspectie door markttoezichthouders. Vraag als koper een samenvatting of index van het technisch dossier op, zodat u weet dat het bestaat.

Verificatiestappen die minder dan 10 minuten duren

• Stap 1: Neem het TÜV-rapportnummer (of certificaatnummer) over van het document dat uw leverancier u verstrekt.
• Stap 2: Ga naar het betreffende TÜV-portaal (TÜV Rheinland, TÜV SÜD of TÜV NORD, afhankelijk van welk keuringsinstituut het rapport heeft afgegeven) en zoek in de certificatendatabase.
• Stap 3: Controleer of het certificaat geldig is, de productomschrijving overeenkomt met wat u koopt en de uitgiftedatum actueel is.
• Stap 4: Controleer de verwijzing naar de aangemelde instantie in de DoC aan de hand van de NANDO-database om te bevestigen dat de certificerende instantie rechtmatig op de hoogte is gesteld van de betreffende richtlijn.

Inkoop van private labels en meerdere merken: wat u moet weten

Als u onder uw eigen merknaam op de markt brengt, moet de conformiteitsverklaring op naam van uw bedrijf worden afgegeven – niet op naam van uw leverancier. Dit is een wettelijke verplichting. Het onderliggende testrapport mag wel van de leverancier zijn (mits het uw specifieke productconfiguratie dekt), maar de conformiteitsverklaring is uw document, ondertekend door uw bevoegde vertegenwoordiger.

Dit betekent dat u als merkeigenaar niet zomaar de conformiteitsverklaring (DoC) van uw leverancier kunt accepteren en doorgeven. U beoordeelt hun testrapport, bevestigt dat het uw product dekt en stelt uw eigen conformiteitsverklaring op waarin u ernaar verwijst. Uw leverancier moet dit proces ondersteunen door een adequaat testrapport en een sjabloon of referentiepunt voor uw conformiteitsverklaring aan te leveren. Als ze dit nog nooit eerder hebben gedaan, is dat op zich al een waarschuwingssignaal.

Kostenrealiteit: Budgetteren voor certificering zonder verrassingen

Onverwachte kosten voor certificering tijdens inkooponderhandelingen komen meestal voort uit twee oorzaken: onduidelijkheid over wie waarvoor betaalt, of het ontbreken van een voorziening voor herkeuring. Beide problemen zijn te voorkomen met duidelijke afspraken vooraf.

Kostenbereik per certificeringsomvang

Dit zijn programmakosten, geen kosten per eenheid. Zodra een platform gecertificeerd is, hoeven extra eenheden die volgens dezelfde specificaties zijn gebouwd niet opnieuw te worden getest. Kosten worden pas weer relevant wanneer de productspecificaties wezenlijk veranderen – bijvoorbeeld een nieuwe batterijleverancier, andere firmware voor de motorcontroller of een structurele aanpassing aan het frame.

Wat is de aanleiding voor hercertificering?

• Wijziging naar de framemateriaal, geometrie of primaire lasspecificatie
• Nieuwe batterijleverancier of een aanzienlijke wijziging BMS-parameters
• Wijziging in de motorcontroller of firmware die het uitgangsvermogenprofiel beïnvloedt
• Elke wijziging die een redelijke ingenieur zou beoordelen als een wijziging die de testresultaten beïnvloedt.

Leveranciers die u precies kunnen vertellen welke componentwijzigingen hercertificering vereisen – en welke niet – kennen hun eigen product goed. Vage antwoorden op deze vraag vormen een risico voor het inkoopproces.

De certificeringscapaciteit van uw leverancier beoordelen: vragen die de werkelijke situatie onthullen

De certificeringsstatus van een leverancier is een van de meest informatieve indicatoren voor de algehele volwassenheid van hun engineering- en kwaliteitsmanagementsysteem. De onderstaande vragen laten het verschil zien tussen leveranciers die certificering integreren in hun ontwikkelingsproces en leveranciers die het als een hindernis op het laatste moment beschouwen.

Vragen om te stellen vóór het tekenen

• Welke specifieke norm is van toepassing op dit product: EN 15194 of EN 17860 Deel 2 of 3, en waarom?
• Is de huidige certificering alleen voor het chassis of voor het complete voertuig? Kunt u het testrapport ter verificatie toesturen?
• Wat is uw slagingspercentage bij de eerste TÜV-keuring? Hoe vaak moeten uw producten opnieuw worden gekeurd?
• Welke interne tests voert u uit voordat u monsters naar TÜV stuurt?
• Als ik een volledige voertuigcertificering nodig heb voor mijn merkconfiguratie, wat is dan de procedure, wie regelt de TÜV-controle en wat is de tijdslijn?
• Als ik onder mijn eigen merk lanceer, hoe ondersteunt u dan de afgifte van mijn eigen conformiteitsverklaring?
• Wat gebeurt er met de certificering als ik de batterij vervang door een batterij van een ander merk of als de motorfirmware wordt bijgewerkt?
• Is uw certificering wel eens aangevochten of ongeldig verklaard? Hoe is dat opgelost?

Hoe zien sterke antwoorden eruit?

Een leverancier met gedegen certificering zal de standaardvraag direct en correct beantwoorden, zonder aarzeling verifieerbare rapportnummers verstrekken, het testprotocol voorafgaand aan de indiening toelichten met specifieke verwijzingen naar testparameters in plaats van algemeenheden, en een duidelijk, gedocumenteerd proces bieden ter ondersteuning van de afgifte van een conformiteitsverklaring (DoC) onder private label.

Een leverancier die ontwijkend reageert op standaardvragen, een certificaat overlegt dat niet geverifieerd kan worden, of de certificering omschrijft als 'uitgevoerd door een derde partij' zonder directe technische betrokkenheid, presenteert een risicoprofiel dat van invloed zou moeten zijn op uw inkoopbeslissing.

Samenvatting voor kopers: Vijf certificeringsprincipes voor slimmer inkopen

1. Stem de norm af op het product. EN 15194 voor longtail/midtail e-bikes; EN 17860-2 voor bakfietsen; EN 17860-3 voor driewielers. Het accepteren van de verkeerde norm is een tekortkoming in de naleving, ongeacht de geldigheid van het certificaat.
2. Controleer altijd het certificaat. Gebruik het TÜV-portaal en de NANDO-database. Als het niet geverifieerd kan worden, beschouw het dan als ongeldig.
3. Het verschil tussen een chassis en een compleet voertuig is een contractvoorwaarde, geen tekortkoming van de leverancier. Leg de reikwijdte, de betaler en de herkeuringsplicht schriftelijk vast voordat het programma van start gaat.
4. Plan 8 tot 14 weken in voor de volledige voertuigkeuring. Leveranciers met strenge interne tests comprimeren dit; leveranciers zonder dergelijke tests doen dat niet.
5. Als merkeigenaar dient u zelf een conformiteitsverklaring af te geven. Het testrapport van uw leverancier vormt de basis; uw naam op het conformiteitsdocument is de wettelijke vereiste.

Certificering is niet het probleem van de leverancier dat opgelost moet worden en dat u moet accepteren. Het is een gedeeld commercieel risico dat moet worden toegewezen, gedocumenteerd en ingepland voordat een inkooporder wordt ondertekend. Kopers die het op die manier benaderen, beschermen hun merk; degenen die het als een afvinklijstje beschouwen, ontdekken de werkelijke risico's op het slechtst mogelijke moment.

Het R&D-team van UM heeft een verhouding tussen het aantal ingenieurs en het totale personeelsbestand die aanzienlijk hoger ligt dan het branchegemiddelde. De gemiddelde ervaring van ingenieurs in de elektrische micromobiliteits- en vrachtvoertuigensector bedraagt meer dan tien jaar. Het interne testprogramma voert structurele vermoeiingstests uit met belastingen die een veelvoud zijn van de EN 17860-vereisten en omvat een EMC-screening voorafgaand aan de indiening van een monster bij een extern laboratorium. Het resultaat is een certificeringspercentage bij de eerste poging, wat de totale doorlooptijd verkort in vergelijking met leveranciers die afhankelijk zijn van het laboratorium om defecten te identificeren.

Neem contact op met United Mobility Voor meer informatie over regelgeving en certificeringen voor bakfietsen kunt u nu terecht.